Concert in het Latijn

 

De leerkracht Latijn zorgde voor een unieke ervaring voor de leerlingen van de derde graad Latijn:

 

“Quis te furor, Neaera
Neaera, Neaera, Neaera!”

 

“Het deuntje blijft maar in mijn hoofd zitten. Dat is een goed teken. Waarschijnlijk omdat het concert daarmee eindigde en omdat velen in de zaal meezongen. Het laatste nummer dat de groep Eléonor bracht, ‘Quis te furor’, miste zijn effect dus niet: het gezang van het publiek weergalmde door de zaal (die eigenlijk een oude kerk was). Daardoor werd er zelfs bijna een soort van samenhorigheidsgevoel gecreëerd, vond ik.

Maar ook de andere nummers waren de moeite waard. Meestal waren het Latijnse gedichten van o.a. Catullus die op muziek werden gebracht. Ook waren andere nummers zelfgeschreven Latijnse teksten. In het begin speelden ze iets tragere nummers, waarvan je helemaal kon wegdromen. vooral het tweede liedje dat ze brachten, ‘Cras’, sprak me aan. Ik vond dat het door de combinatie van de tekst en de muziek  bijna magisch klonk.
De muzikanten waren trouwens ook van een hoog niveau. Er was zelfs iemand die een ud bespeelde, en iemand die een diatonische accordeon bespeelde. Die instrumenten droegen natuurlijk bij aan de sfeer van de muziek. Die sfeer is apart, maar toch mooi op zijn manier. Eléonor, onder leiding van Elly Aerden, heeft dus zeker en vast voor een mooie voorstelling gezorgd. Elly Aerden is de beste Latijnse zangeres die ik al heb gehoord. Niet dat ik er al verschillende heb gehoord, maar ik vind dat haar stem goed bij het genre past.

Eléonor is een groep die terug leven in het Latijn heeft geblazen. Als je dus van mening bent dat Latijn een uitgestorven taal is, raad ik aan eens een concert van Eléonor bij te wonen.  Je zal snel van mening veranderen!”

 

“Hoewel folklore niet mijn favoriete genre is en zingen in het Latijn een vrij nieuw concept is voor mij, slaagde Eléonor er zeker in mij te kalmeren. De muziekstijl deed me wat denken aan wat er gespeeld wordt in chiquere restaurants en hotellobby’s.

De locatie was volgens mij zeer goed gekozen. Nochtans voelde het feit dat de plaats een kerk was even wat onwennig aan voor mij, alsof een concert daar niet thuishoort. Maar eens men muziek begon te spelen zorgde het kerkgebouw voor een mooie weergalming van het geluid.

Het Latijn klonk in het begin wat vreemd voor mij. Het deed een beetje denken aan verwante talen zoals Spaans en Italiaans.

Dat ze ons lieten meezingen was wel een leuke extra. Ik hoop dan ook dat we de weddenschap hebben gewonnen en dus een punt meer krijgen op ons rapport.”

 

“Op donderdag 11 januari zijn wij naar een concert gegaan van de band Eléonor.

Het was een speciaal concert omdat de band Latijnse teksten zong. We waren allemaal wel nieuwsgierig naar hoe het ging klinken want Latijn werd al lang niet meer gesproken.

Uiteindelijk was het niet teleurstellend, er waren zelfs liedjes die ik mooi vond.

Maar het mooiste lied dat gezongen werd vond ik toch wel ‘Erros’, het ging over de liefde en de fouten die men maakte in de liefde. Wat ik mooi vond aan dit lied was niet noodzakelijk de tekst, maar vooral de melodie. De schilderijen en de belichting creëerden een goede sfeer.”

"Ik vond het een het een heel leuke uitstap. We kwamen veel te vroeg aan, maar dat was niet erg want we mochten aan de tafeltjes gaan zitten om gewoon nog wat te babbelen. Ik was meteen verbaasd over hoe mooi de zalen waren, vooral de zaal waar het concert zelf was. De muziek vond ik ook heel erg mooi; de zangeres had een prachtige stem en er waren veel verschillende muziekstijlen. De teksten waren vaak ook heel betekenisvol. Mijn lievelingsliedje was ‘Odi et Amo’, omdat ik dat toch wel de mooiste melodie vond. Het was ook heel leuk om te zien hoe enthousiast de zangeres was. Kortom: ik vond het zeker een geslaagd concert."

 

“Ik vind het fantastisch dat ik dit heb mogen meemaken. Op ieder moment genoot ik van de prachtige vrouwelijke stem en het gezang gaf me een onbeschrijflijk mooi gevoel. Hoewel ik niet alles begreep, kon ik me inleven in het gezang. Achter sommige liedjes en gedichtjes was er ook een persoonlijk verhaal wat ik erg interessant vond. Het was een leerrijke en speciale ervaring voor mij die ik nooit zal vergeten. In het dagelijkse leven zou ik niet direct op het idee komen om naar een Latijns concert te gaan, maar na deze ervaring denk ik daar anders over. Voor mij heeft 2018 alvast een onvergetelijke herinnering.”

 

Niet alleen in de kerk vindt men tegenwoordig nog Latijn, het Nederlands klassiek verbond afdeling Antwerpen organiseerde een concert gezongen in het Latijn. Eerst dacht ik dat het echt heel klassieke muziek ging zijn en ik had mij eerder een opera voorgesteld. Ik had zeker niet verwacht dat het voorzien werd van stevige muziek. De zangeres had een erg mooie stemkleur die vrij hoog was maar aangenaam om naar te luisteren. Ook merkte ik er weinig van dat de taal waarin ze zong Latijn was omdat de tekst goed klonk met de muziek. De pianist Karel Cuelenaere kon heel mooi pianospelen en speelde enkele stukken waar ik veel bewondering voor had. Het mooie vind ik is dat de groep van oude middeleeuwse teksten, eerder hippe liedjes heeft gemaakt. De meesten, onder andere ikzelf, denken bij een Latijns concert direct aan heel klassieke muziek of opera, maar deze groep heeft duidelijk bewezen dat bij Latijnse teksten niet altijd per se klassieke muziek hoort.”

 

“De beste Latijnse folckrockband van ons land is zeker geen overstatement voor Eléonor. Een fantastische band met een zeer getalenteerde leadzangeres heeft op donderdagnamiddag een lovenswaardige show neergezet.

Het waren vooral de gedichten van Catullus over z’n lieve Lesbia waarover gezongen werd. Voor elk liedje gaf de zangeres Elly Aerden een beetje uitleg waarover ze ging zingen of hoe ze daaraan kwam, waardoor we goed geïnformeerd werden. Het was al geslaagd bij het eerste liedje, maar het waren vooral het tweede, vierde en zesde liedje die mij het meest aanspraken. In het algemeen waren het allemaal topnummers die voorgebracht waren. Bij drie nummers was er zelfs een klein animatiefilmpje als begeleiding, wat heel mooi was om te zien.

Op het einde kon iedereen zelfs meezingen met een zinnetje dat we niet zo snel zullen vergeten. Er werd dan ook luidkeels meegezongen en de leerlingen bleven ‘Quis te furor, Neaera’ zingen totdat de pianist z’n laatste noot speelde en het ( jammer genoeg ) opgaf. Ten slotte speelden ze nog drie nummers voor het enthousiaste publiek.”

“Op donderdagnamiddag kregen wij, de leerlingen van 5 en 6 Latijn, de mogelijkheid om een Latijns concert te zien. Met een prachtige stem zong Elly Aerden Latijnse teksten. Sommige gedichten hadden we zelfs vorig jaar vertaald, waardoor het nog aangenamer was om naar te luisteren. Supertoffe ervaring!”

“Ik vond de voorstelling een unieke ervaring en zeer geslaagd. Om te beginnen nam het spektakel plaats op een schitterende locatie. Het Amuz, vroeger een kerk, zorgde voor zowel een rijkelijk versierd interieur als een mooie akoestiek. Daardoor was het heel aangenaam om naar te luisteren en te kijken. Uit mezelf zou ik er niet meteen aan denken om naar zo’n voorstelling in het Latijn te gaan, maar achteraf gezien ben ik blij dat ik dit heb mogen ervaren. Het Latijn lijkt wel gemaakt te zijn om op muziek te zingen, heel anders dan de moderne talen in moderne muziek. Bovendien had de zangeres, Elly Aerden, een fantastische stem en veel inleving. Bij het lied dat iedereen mocht meezingen, merkte ik algauw dat de andere toeschouwers mijn enthousiasme deelden. Ook de sterke muzikanten droegen bij tot een geslaagde show en de animatiefilmpjes maakten het plaatje af.”

“Verrassend. Zo kon je dit optreden wel noemen. Eenmaal je een optreden hebt bijgewoond van Eléonor, zal je anders terugkijken naar het Latijn dat door sommigen als een ‘dode taal’ wordt gezien.

De zangeres Elly Aerden heeft een erg mooie stem die je kon raken. Ook vind ik het straf dat ze in het Latijn zingt, want volgens mij is het niet gemakkelijk om die teksten van buiten te leren en te weten wat je allemaal zingt om de emoties van de gedichten over te brengen.

Het optreden bestond uit twee delen die elkaar meteen opvolgden, maar er was een verschil tussen de twee. In het begin was het nog even wennen, de liedjes waren rustig en wat jazz-achtig. Die van het tweede deel waren iets opgewekter en sneller.

‘Cras’, het tweede liedje dat ze heeft gezongen, vond ik het mooiste samen met ‘basia’. Dat laatste hadden we vorig jaar al eens beluisterd tijdens de les, omdat we dat gedicht toen aan het vertalen waren.

‘Quis te furor’ is het lied dat mij het meest is bijgebleven, omdat het publiek een stuk kon meezingen waarvan de tekst werd geprojecteerd. De zangeres zei dat we zo luid mogelijk moesten meezingen om luider te klinken dan het publiek in West-Vlaanderen. Hierdoor werd er door iedereen uitbundig meegekweeld en meegeklapt. Dit creëerde een leuke sfeer.

De muzikanten die rondom Elly waren opgesteld, gaven een meerwaarde aan het optreden. De instrumenten die aan bod kwamen, waren een piano, een viool, een ud, een contrabas, een diatonische accordeon en percussie. Ook waren er backing vocals die de zangeres in het tweede deel ondersteunden en wat meer variatie brachten.

Kortom, het optreden was een aangename kennismaking met Latijn op een andere manier. De zaal waar het plaatsvond, namelijk een ontwijde kerk, zorgde voor een fantastisch decor.”

“Ik heb absoluut genoten van het concert. Door het feit dat het in het Latijn ging zijn, dacht ik dat het eerder klassieke muziek zou worden. De jazztonen hebben mij dus aangenaam verrast. Tevens vond ik het gezang van Eléonor zeer mooi. Het publiek vond het ook een aangename namiddag omdat ze ook op een gegeven moment betrokken werden bij het optreden. Ten slotte raad ik iedereen aan om deze groep te gaan bekijken, want een Latijnse band is toch ook wel iets unieks.”

“De muziek die de groep brengt is heel knap: gewaagde akkoorden schuwen ze niet, wat speciaal is, als men weet dat ze voor zo’n jong publiek komen spelen. Ik meende een mysterieuze ondertoon te horen, telkens, bij elk nummer. Ook de muzikanten waren stuk voor stuk opmerkelijk: vooral de pianist en de drummer genoten mijn aanzien. Ook de zangeres zong mooi. Wat ik wel jammer vond, was de echo die de techniek op haar stem zette. Dat vond ik niet zo passend.

Voor de rest was het natuurlijk het leukst om de teksten te herkennen die we voorgaande jaren zelf hadden vertaald. Ook het ‘meezingmomentje’ op het einde was wel grappig, waarbij iedereen ‘quis te furor, Neaera’ moest zingen.

Kortom, het was een interessante, geslaagde namiddag voor de leerlingen Latijn van in en rond Antwerpen, al leek niet iedereen in de zaal dat te beseffen.”

 

Dag Viviane,

 

Het applaus dat je vrijdagavond in Amuz hebt gekregen, was meer dan verdiend. Je hebt voor een heerlijke avond gezorgd. Wat Elly Aerden met Latijnse (en andere) gedichten doet is fantastisch. Ze geeft een hedendaagse invulling aan wat die verstilde teksten eigenlijk zijn, nl. carmina, stukken om te zingen. Dat ze met die teksten in zoveel verschillende muzikale stijlen aan de slag gaat, is echt een bravourestuk. Ook de begeleiding was indrukwekkend, met name de diatonische accordeon. Nooit iemand zo intens en zo virtuoos accordeon zien spelen!

Ik ben heel blij dat ik dit wel heel bijzondere Amuz-concert heb meegemaakt. Hopelijk zal de een of andere onder het jonge publiek zo ook de weg naar andere Amuz-concerten vinden.

 

Mail van Rita Beyers, Prof.Em.UA

 




« Terug naar het overzicht

X