Even apart, maar altijd verbonden

In het bos staan bomen op een gezonde afstand van elkaar. Dat is al eeuwen zo, dat is altijd zo geweest. Toch zijn die bomen met elkaar verbonden, anders spraken we niet van een ‘bos’, maar van een ‘verzameling bomen’. Hoe ver we ook uit elkaar moeten staan in 2020, er is nog altijd de blik in de ogen, de glimlach achter het mondmasker, de zwaai met de hand en daarmee het gevoel dat we nooit alleen zijn. Zoals dat bos zijn wij ook geen verzameling mensen, maar samen één.

 



« Terug naar het overzicht

X