De Italiëreis

 

De Italiëreis is gedaan. Leve de Italiëreis!

Er moet ons even iets van het hart. Het is nog niet helemaal duidelijk, maar wij hebben een trend opgemerkt tijdens de Italiëreis. Iets dat ons enigszins gerust stelt en tevreden stemt: De echte yolo-generatie is niet meer. Ze lijkt plaats te hebben geruimd voor een nieuwe generatie die niet bang is zich te engageren. Die zich niet louter op zichzelf terugbuigt in the moment. Neen. Wij waren op stap met jongeren die zeer affirmatief in het leven staan. Om het met hun stopwoord te zeggen: Sowieso!

U denkt nu natuurlijk dat u dat woord al altijd gekend heeft en dat het deze generatie niet toekomt. U zou zich weleens kunnen vergissen. Ten eerste moet je het enigszins anders uitspreken dan hoe u het spontaan zou doen. Met een uitgesproken z-klank: Zzzowiezzzo. Een beetje op zijn illegaals. Ten tweede moet je het uitkramen met dezelfde flair en evidentie waarmee Poetin de Krim heeft geannexeerd. Ten derde is het een kristalhelder antwoord op al uw vragen: Sowieso! Bent u mee? Kunnen we dan nu eindelijk aan dat verslag van deze Italiëreis 2016 beginnen of blijft die litanie over dat woordje nog een tijdje duren? U kan het antwoord op beide vragen al raden natuurlijk: Sowieso!

Het Sint-Annacollege gaat jaarlijks naar Italië met de vijfdejaars. Dan wordt alles routine zou je denken: Sowieso! Maar toch… die duomo van Milaan, de Piazza dei Miracoli in Pisa, het betoverende Lucca... Zelfs met regen slaagt dit middeleeuws stadje erin iedereen in te pakken. Het zal nog niet zijn dat dit een geslaagde opening was van de reis! In koor: Sowieso!

Vervolgens gingen we de renaissance ontdekken in Firenze: Arnolfo di Cambio, Brunelleschi, Ghiberti, Vasari en Donatello. Geen architect of kunstenaar hebben we gemist. Michelangelo zijn we tegengekomen, maar met hem hadden we nog een belangrijke afspraak in Rome: Sowieso!

Op dinsdag ging onze reis richting hoofdstad: Via San Gimignano, Siena en Orvieto. Het nieuws van de aanslagen in Brussel sloeg in als een bliksem bij helder weer. Dat juist tijdens die ene minuut stilte de kokkin in Rome met al haar potten en pannen moest gooien, staat ingeschreven in de Wet van Murphy. Dat is karma... dat moest gebeuren: Sowieso!

Onze trip door Rome verliep vlot. Na een Olympische discipline langs het Ara Pacis, de Spaanse Trappen, de Trevifontein, de San Ignatio en het Pantheon zijn we gezwind afgezakt naar het Vaticaan. Daar zijn we binnengeraakt met zwaarden en ninjasterren. Een staaltje van Zwitserse veiligheid? Sowieso!

Op donderdag kregen we een echte onderdompeling in de klassieke oudheid met het Colosseum, het Forum Romanum, het Theater van Marcellus, het Capitool en het Circus Maximus... Gelukkig houden we 's middags halte op het Campo dei Fiori. Waren we bekaf na onze doortocht door Rome? Sowieso!

Hadden we nog adem over voor wat nog komen moest? Misschien. Gelukkig zien we de zee in Sperlonga en Cumae. Dat levert het juiste achtergrondmateriaal voor de betere selfie. Mevrouw Vandenbroucke gaf het beste van zichzelf: haar impressie van de sibille is nu al legendarisch! Omdat het al een hele poos geleden is: Sowieso.

Zaterdag gingen we naar Capri en bij wonder hadden we heerlijk weer. Op Capri vieren we Pasen. We doen dat in 't echt. We beklimmen eerst ‘de bergen’. Meerdere leerlingen sterven tijdens deze klim. Vervolgens doen we een paasviering met aansluitend een middagmaaltijd aan de Arco Naturale en dan zien we deze leerlingen terug tot leven komen. Deze wederopstanding wordt bewerkstelligd door de viering, het knappe uitzicht of de Pringles chips. Daar bestaat nog geen duidelijkheid over. Verder onderzoek moet hierover uitsluitsel geven. Een hedendaagse interpretatie van het Verrijzenisgeloof hoor ik u denken? Sowieso! 's Namiddags was het genieten van de zee én de zon. En of het genieten was? Sowieso!

Zondag namen we afscheid van de klassieke oudheid met Pompeii en Paestum. Dit is tevens ons meest zuidelijke punt van de hele Italiëreis. Van hieruit gingen we weer richting het noorden met nog twee tussenstops: Assisi op maandag en Venetië op dinsdag. Dat betekent genieten, maar ook afscheid nemen, want mooie liedjes duren nooit lang. En het was een mooi liedje! Dat kwam door de leerlingen, de begeleiding of de Carlos, ... Of gewoon door Italië.

U staat ondertussen te smachten naar een volgende sowieso. Maar we moeten kritisch blijven. Woorden zijn nooit neutraal. Zo suggereert het begrip sowieso een vanzelfsprekendheid. Maar met een toffe groep op stap zijn, is niet vanzelfsprekend. En het mag gezegd worden. Dit was een hele fijne groep die open stond om nieuwe dingen te ontdekken: architectuur, schilderkunst, beeldhouwwerken, prinsessenboontjes… En wat hebben we geleerd? Vissen kunnen beentjes bevatten. Was het een boeiende studiereis? Sowieso! 

Ook de begeleiding was uitzonderlijk. De voorbereiding van de Italiëreis start voor mevrouw Truyman en mevrouw Vandenbroucke in september. Dat is knap, maar absoluut NIET vanzelfsprekend. Beste collega’s: Hartelijk dank om den al te doen.  We vergeten het nooit meer!  Sowieso!

Voor het medische team dat bestaat uit en valt onder de verantwoordelijkheid van mevrouw Sluyts: Hartelijk dank! U heeft ongetwijfeld al gehoord van de opwarming van de aarde en de droogte die ermee gepaard gaat. Wel, het valt in het niets vergeleken met de humor van meneer Verelst: hartelijk dank!

Was dit dan een supereditie van de Italiëreis?

U kan het antwoord al mee scanderen waarschijnlijk: So-wie-so! 

Tom Robersscheuten 

 

 
 



« Terug naar het overzicht

X